De St. Pietersberg is een plateau gelegen tussen het Maas- en Jekerdal en strekt zich uit ten zuiden van Maastricht tot in België.
De naam Sint Pietersberg
De naam ‘St. Pietersberg’ is omstreeks 1700 in zwang gekomen. In de tweede helft van de 17de eeuw treffen we de naam ‘St. Peters Bergh’ voor het eerst aan, namelijk op een gravure van Jan Luyken. De kerk van het dorp aan de voet van de berg is aan de apostel Petrus gewijd (St. Petrus = St. Pieter).
Zo ontstond de plaatsnaam Sint-Pieter die reeds uit de 13de eeuw bekend is. Op een kaart uit 1598 komt deze naam al voor. In de Middeleeuwen was St.-Pieter de ‘Vrijheid Sint-Pieter’ (‘Sti Petri’). Sinds 1701, toen het fort op de noordpunt van de berg gebouwd werd, is de naam ‘Sint Pietersberg’ langzaam maar zeker helemaal ingeburgerd geraakt
Grotten Sint Pietersberg
- Noordelijk gangenstelsel
- Zonneberg gangenstelsel (Benedenberg, Sint Pietersberggroef I later Groeve Sint Pieter, Sint Pietersberggroef II)
- Slavante gangenstelsel (Bovenberg, Sint Pietersberggroef III later Groeve Lichtenberg)
- Zuidelijk gangenstelsel (Caestert)
- Caestertgroeve
- Duivelsgrot
- Nieuwe Maarendalgroeve
- Oude Maarendalgroeve
- Groeve Duchateau
- Groeve de Schark
- Groeve aan de Mergelweg (N.V. Kalkmergelmaatschappij Sint Pietersberg, Groeve Jekerdal, Groeve van der Zwaan, Nekami)
- Ancienne Brasserie
- ENCI-groeve
Bronnen:
- B.G. Graatsma, De flora van de omstreken van Maastricht in de 19de eeuw (2003) 85 en Van Schaik, 1941.