Pl. Caestert: Kasteel

Nabij de rijksgrens op Belgisch grondgebied, ligt op het Sint Pietersbergplateau het domein van Caestert. Verschillende sporen wijzen erop dat Caestert van oorsprong een Romeinse nederzetting was (Castra, Castrorum = kampement of verschansing). Het oude deel van het voormalig kasteel Caestert stamt uit de 18e eeuw (gebouwd in 1713 en in 1773 in noordelijke richting vergroot). Het domein bevatte behalve dit kasteel ook een karakteristieke Limburgse hoeve.

In 1825 besloeg het kasteel met bijbehorende (ten dele als terrassen op de Maasdalhelling aangelegde) tuinen (vgl. Bory de Saint-Vincent, 1821 p.31), hagen, bos en boomgaarden zo’n tien ha; de boerderij met weiland en bouwland was ongeveer 112 ha groot. Het park in de directe omgeving van het kasteel moet in de eerste helft van de 19de eeuw heel bijzonder geweest zijn. Het bevatte ca. 650 hoogstammige bomen, waaronder Notenbomen, Linden, Eiken, Populieren en Essen.

Tijdens de jaren 30 van de negentiende eeuw (onafhankelijkheidsoorlog van België) was Caestert herhaaldelijk het middelpunt van allerlei incidenten; zo is het landgoed in 1831 en 1832 overvallen en geplunderd waarbij, ondermeer de tuinen en een deel van het bos werden verwoest. In een geschrift uit 1832 lezen we bijvoorbeeld: “… de tuinen in het zuiden en het westen en met name een kastanjeaanplant en een rozenverzameling die als de mooiste van het land werd beschouwd werden vernield (…) de meegenomen boompjes, struiken en zelfs grote bomen werden in de grachten of in de Jeker gegooid” (Dabouxhtay, 1935; Coenen 1948).

In de periode 1873-1908 werd het kasteel uitgebreid en verfraaid, o.a. met een monumentaal noordelijk bijgebouw dat in 1888 is gebouwd en de zware vierkante watertoren die diende om het complex (kasteel en boerderij) van water te voorzien.

Alle gebouwen met uitzondering van de boerderij en de uit mergelblokken opgetrokken ommuring van het domein zijn nu verdwenen na enige raadselachtige instortingen en branden: in 1966 is het oudste gedeelte van het complex ingestort, op 4-5 maart 1972 brandde het kasteel volledig uit en de watertoren was op 29 juni van dat jaar aan de beurt. Begin 1973 tenslotte werd de kapel van Sint-Maria Magdalena met de grond gelijk gemaakt.

De poort van de nu nog aanwezige boerderij draagt het jaartal 1686; de aangrenzende woning draagt echter het jaartal 1908.

Bronnen:
- B.G. Graatsma, De flora van de omstreken van Maastricht in de 19de eeuw (2003) 86.


Categorieën:
Gemeente Visé, Provincie Luik (B).

Tags:
, , , .


Lees ook:

Geef een reactie of opmerking

*

Middels dit formulier kun je een reactie, opmerking, aanvulling en dergelijke sturen naar de beheerder. Je bericht wordt niet letterlijk op de website gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *